Coffee Workshop

Leer koffie zetten van ervaren barista’s achter de schermen bij je eigen CC!

Altijd al nieuwsgierig geweest naar wat de barista’s nou eigenlijk doen achter dat grote espresso apparaat? Of hoe je thuis ook lekkere koffie zet? Stap na sluit achter de balie en ervaar wat er bij het zetten van een goede kop koffie allemaal komt kijken.

Bij de coffee cursus leer je meer over het product koffie. De cursus bestaat uit een koffie proeverij, waarin de verschillende soorten en smaken van koffie benadrukt worden. Daarnaast leer je hoe je een heerlijke filterkoffie en een goede espresso zet. Ook het schuimen van melk en schenken van hartjes in je latte komen voorbij.

De cursus wordt maandelijks aangeboden in Amsterdam, Utrecht en Rotterdam. Kaartjes a €30,- zijn te koop aan de kassa. Het is aangeraden om de kaartjes vooruit te kopen, want vol=vol.

Amsterdam
Elke laatste vrijdag van de maand (19:00-22:00)
vestiging Ferdinand Bolstraat 38
workshop@coffeecompany.nl

Utrecht
Elke tweede woensdag van de maand (19:00-22:00)
vestiging Vismarkt 4
coffeecursusutrecht@coffeecompany.nl

Rotterdam
Elke laatste donderdag van de maand (19:00-22:00)
vestiging Eendrachtsplein 2
workshop@coffeecompany.nl

Wil je met een groep vrienden of collega’s een cursus volgen? Stuur een e-mail naar: workshop@coffeecompany.nl voor meer informatie.

El Salvador Cup of Excellence

Lees hier het eerste deel van het reisverslag van Jasper, die net terug is uit El Salvador!

Het is alweer bijna twee weken geleden dat ik aan mijn laatste ontbijtje in El Salvador zat.

Aan de ontbijtjes in El Salvador valt best te wennen. Het niet het land voor de liefhebbers van kaas (zoute harde korrelmelk) maar dat maken ze ruim goed met het aanbod fantastisch fruit. (En koffie, zoals hier: Finca Matalapa)

Was ik vorig jaar nog met Dick en Jonatan in Guatemala en El Salvador opzoek naar mooie koffies en nieuwe contacten, dit jaar mocht ik plaats te nemen in de internationale jury van de Cup of Excellence in, alweer, El Salvador! Dit betekende dat we nu nog meer weten over het super interessante koffieland El Salvador, en ik onze nieuwe vrienden van vorig jaar weer kon bezoeken.

Voor de gene die niet precies weten wat de Cup of Excellence (CoE) inhoudt; het is een jaarlijks terugkerend evenement wat inmiddels in 11 landen wordt georganiseerd. Het is een wedstrijd met als doel de allerbeste koffies in een land te ontdekken en bekronen. De eerste fase bestaat uit een inzending van honderden koffies door koffieboeren door het hele land. Dit zijn vaak kleine lots van hun mooiste stuk plantage en met extra zorg verwerkt. Deze honderden koffies worden doorgeproefd door een nationale jury van cuppers uit het land zelf. Hieruit gaan alle koffies die boven de 85 punten scoren door voor de internationale jury. Dit is dus het moment dat er vanuit heel de wereld koffieproevers van formaat worden ingevlogen en gaan beginnen aan een week van proeven, proeven en nog meer proeven…

Cuppen!

De internationale jury! Japan, Zuid Korea, Taiwan, Duitsland, USA, Nieuw Zeeland, Polen, Colombia, Guatemala, Noorwegen en allemaal hopeloze koffiegekken! Gezellig dus...

Er waren dit jaar 51 koffies die door de eerste selectie heen waren gekomen, deze koffies stonden maandag en dinsdag op het programma. Deze twee dagen stonden er 4 tafels per dag op het programma met tussen de 7 en 9 koffies per tafel. De koffies worden beoordeeld via het Cup of Excellence juryformulier. Koffies worden beoordeeld op Zuiverheid, Zoetheid, Aciditeit, Body, Flavour en Aftertaste. Nieuwigheid dit jaar was de introductie van Tablets!

Even wennen, maar uiteindelijk erg fijn: cuppen met tablets. Vooral ook omdat je niet meer hoeft op te tellen en uit te rekenen!

Tijdens het proeven leer je de verschillende smaak profielen van de Salvadoriaanse koffie goed onderscheiden. Als eerste de typische volle bek, veel pure chocolade, dikke body en altijd ook een beetje zuur. Dit zijn vaak pacas of pacas/bourbon koffies. Daarnaast is er een kleinere groep elegantere zeer gebalanceerde, medium body koffies met fijne zuurtjes, de klassieke bourbons. Het derde type smaakprofiel springt er vaak uit met wilde fruitsmaken en heel veel zoet, dit is, een persoonlijke favoriet, de Pacamara!

Na iedere sessie volgt een uitgebreide discussie over de koffies. Hier vliegen de mooiste cuppingnotes je om de oren. Ver uit het creatiefst is Andy Newbom (zie foto), voormalig eigenaar van Barefoot Coffee in San Jose, California, en nu microbrewer (bier!) in El Salvador. Wat dacht je van “Dragon Breath in the aroma and Space fruit in the flavour”

Na de cupping sessies hebben we gelukkig vaak de middag vrij, zodat we eindelijk het chique hotelcomplex kunnen verlaten en op bezoek kunnen bij een paar prachtige plantages.

Finca El Divisadero

De koffiestruiken beginnen net met het maken van een beginnetje van de bessen die straks in de herfst zullen rijpen.

De tweede farm die we bezocht was Finca El Manzano, een plantage uit 1872. Een prachtige plantage in west El Salvador in Las Cruces, in de buurt van het bekende koffiegebied Santa Ana

We werden ontvangen door Emilio Lopez Diaz, de manager van Cuatrom Cafes . We kregen een zeer uitgebreide presentatie over de plantage, hun wetmill en hun experimenten met allerlei verschillende verwerkings methodes. Dit was veruit een van de leerzaamste bezoeken, en ik heb dan ook weer veel geleerd over Machinaal drogen (kan ook goed zijn!) en het subtiele verschil tussen “Machine washed” en “Fully Washed”. Bij Machine Washed blijft er een miniem beetje vruchtvlees aan de boon zitten, supersemiwashed zeg maar.

Emilio geeft college!

Ik was zeer onder de indruk van de gedrevenheid, kennis en passie voor kwaliteit van Emilio en zijn collegas. Het zou zo maar kunnen dat we in de toekomst koffie bij hem gaan kopen!

Zo, dit was het even voor nu. Stay tuned voor Part II, met verhalen over de uitreiking, Naturals en Honeys proeven tot je er bij neervalt en een bezoek aan Vickie Ann en Francisco van Finca Matalapa!

Koffiefilmpje

Afgelopen lente waren wij in Guatemala en El Salvador, op zoek naar de lekkerste koffie en op bezoek bij de leuke mensen die daar altijd bij lijken te horen. Naast een aantal koffies, veel nieuwe vrienden en nog meer foto’s, namen we ook wat filmpjes mee terug. Op dit filmpje zie je de weg van koffie vanaf het moment dat de koffie geplukt is totdat ie verscheept wordt. Het filmpje laat het gewassen proces zien en is voornamelijl opgenomen op de prachtige plantage van Don Isidro: San Rafael Urias in Antiqua. Zijn koffie is nu verkrijgbaar bij CC Korte Poten (Den Haag) en CC Meent (Rotterdam) als zakje bonen of als pour-over (filter) koffie!

Las Matalapas!

Ongetwijfeld een van de spectaculairste koffies die wij proefden tijdens onze trip naar Guatemala/El Salvador was die van Vickie Ann Dalton in Jayaque, El Salvador. Zoet, zoeter, zoetst! Dat we daarna nog overrompeld werden door de prachtige plantage, gastvrijheid en geniale (natte) lunch wisten wij tijdens het cuppen nog niet..

Toen we van de week een bericht kregen dat Vickie een paar balen van haar zeer gewilde Matalapas voor ons apart had kunnen houden kwamen de herinneringen weer naar boven en schreef onze KoffieDick het volgende verslag:

Jaaa we hebben de caracoles van Las Matalapas mogen kopen van Vickie Ann Dalton.
Nu wil ik daar wel het een en ander over kwijt, want het bezoek aan Las Matalapas verliep anders dan verwacht.
Natuurlijk waren we onder de indruk van de plantage, de wonderschone vergezichten met in de verte de Stille Oceaan, de staat van de koffiestruiken en de prachtige oude wetmill die nog steeds op stoom wordt aangedreven. Je kon ook zien dat er een vrouw aan het roer staat, want de hele plantage inclusief wetmill zag eruit als een tuintje!
En dan die geweldige coffees van haar te mogen proeven! Mooi chocolade met zoet en vooral de caracoles sprongen er naar onze mening boven uit. Het was een blik van verstandhouding die Jasper en ik tijdens het proeven wisselde dat we ondanks alle verwennerijen op deze reis toch weer een uitschieter te pakken hadden.



Maar ik was toch het meest onder de indruk van de gastvrijheid van Vickie en haar man Francisco. Een goedlachse man, die beweert geen engels te spreken, maar ondertussen alles in de gaten heeft en toch op de achtergrond blijft. Stille waters met diepe gronden, dacht ik.
Hoewel ik al het een en ander heb meegemaakt van de gastvrijheid van cafeteiros was de lunch bij Vickie en Francisco weer een nieuw hoogtepunt. Eerst een koel helder biertje met eigengemaakte tapas om het stof weg te spoelen. Francisco was via Twitter er achter gekomen dat Jasper wel van chilis houdt en al snel kwam zijn hele verzameling op tafel. Dat is nu Francesco.


Deze borrel was zo genoeglijk met discussies over koffie, kwaliteit en wat lieve roddels over George (Howell red.) en Geoff (Watts red.) dat het al snel drie uur was voordat we aan tafel gingen.
Verse broodjes met warm vlees en allerlei toevoegingen gleden erin als koek. Grinnikend werd Jonatan, onze hoofdtrainer door Francisco uitgedaagd om met een heuse Chemex koffie te gaan zetten. Toen Jonatan om een weegschaaltje vroeg werd de grijns van Francisco alleen maar breder:” die was er dus niet”.
Nou kan je met de koffie van Vickie niet zo heel veel kwaad doen, dus Jonatan kwam met vlag en wimpel door de test.

Nadat Francisco tijdens de koffie een sigaartje van me gebietst had, stond hij op en kwam met een onooglijk plastic colaflesje terug. “Un digestiva” zei hij. Hij opende het gedeukte flesje en schonk een stroperig zachtgeel drankje in een elegant glaasje. Na alle goedbedoelde agua-diente-ervaringen uit het verleden, dacht ik aan raketbrandstof waar je blind van kan worden, maar nee! Doordat het uit de diepvries kwam, was het koel en viscoos. Zoet zonder de overdreven zoetheid van bijvoorbeeld een likeur als Drambuie. Anijs dacht ik ook, zonder de scherpte van een Pernod. Na een slokje koffie weer een nipje van Francisco’s brouwsel en de smaak was weer totaal anders. Net een diamant die bij elke andere lichtinval een nieuw palet aan kleuren toont.
Francisco bleef maar grijnzen en legde me uiteindelijk uit dat hij koffiebonen had laten ontkiemen en het geheel – boon, zilvervlies en scheut – had laten fermenteren en daarna gestookt had tot een soort van zachte complexe koffiegrappa.
Lichtelijk aangeschoten drukte hij me bij het afscheid het gedeukte flesje in mijn hand om mee te nemen naar Holland.
Van de week was er bij mij thuis een speciaal moment en we hebben een nipje gedronken van de concoctie……………. en weer die complexiteit en fragiele zoetheid! Onmiddellijk moest ik weer aan Francisco denken en ik hoop van harte dat ik deze bijzondere man weer gauw mag ontmoeten. Ik zou er zelfs weer op Spaanse les voor gaan om hem beter te leren kennen.

Maar de coffee van Finca Las Matalapas is in ieder geval onderweg en we houden jullie op de hoogte.

Dick

Coffeehunting in Guatemala en El Salvador

Tzampetey, Guatemala.

Coffee Flavoured Coffee